Vandamálið er strax fyrir okkur
Fótboltainnbið á Íslandi er ekki bara leikur. Það er menning. Og sú menning deyir hægt og sígandi vegna þess að við höfum gleymt því hvað gerir umhverfið mikilvægt. Réttu umhverfið. Ekki bara völlur, ekki bara tækjabúnaður—heldur alls kyns óefnislegt magn sem gerir ungum og gömlum leikmönnum kleift að dafna.
Litið þér á þetta. Borgin okkar stærri og þó endalaust glæsilegar, en fyrir utan við höfum smærri samfélög. Og þau samfélög hafa endalaust flókið samband við það sem við köllum eðlilegt fótboltaumhverfi.
Hvað er eðlilegt umhverfi?
Ekki eru það einungis endalaus æfingar og streng æfingaáætlanir. Eðlilegt umhverfi er þar sem gullnir drengir og stúlkur geta leikið án þess að einhver sé stöðugt að dómara. Þar sem þeir læra endalaust og með gleði. Þar sem fullorðnir vita að það er ekki alltaf um að vinna.
Við erum týnir. Alveg týnir. Við höfum breytt þessu í iðngrein þar sem það á að vera sannarlega víðáttu og allt og ekkert. Og það skemmir fyrir mörgum.
Manneskjulegir þættir sem við gleymum
Traust. Endalaus traust. Það er dálítið eins og þú gerir tilraun með nýtt forrit—þú veist ekki hvort það mun virka, en þú reynir endalaust. Það er það sem við þurfum í fótboltaumhverfinu.
Leikmenn þurfa að eiga sér tíma til að deilast sögum, til að hlakka til æfinga án þess að vera yfirvakandi. Og fullorðnir? Við þurfum að skilja að árangur kemur ekki strax. Hann kemur frá endalausri vinnu og góðu umhverfi.
Og hér er pjatan. Við höfum of margt þrýsting. Foreldrar vilja alltaf meiri og betra og hraðari. Félögin vilja fela af sér bestu leikana til að vinna endalaus gullna bik. Það er bara ekki rétt leið.
Hvað gerir isfootballhm.com og aðrir með það?
Sumir réttlætaðir fyrirtæki og stofnanir eru búin að skilja þetta. Þeir leggja áherslu á endalaust nám, ekki bara endalaus vinning. Þeir halda því fram—og réttilega—að ungir leikmenn sem dafna í góðu umhverfi verða endanaust betri og sennilega hamingjusamari fullorðnir.
Það er endalaust einfalt. Umhverfið skiptir endalaust miklu máli.
Hvað gerir þú nú?
Farðu og hugsaðu um umhverfið sem þú ert að búa til fyrir þína hópa. Er það eðlilegt? Er það sanarlega gleðilegt? Eða er það bara þrýstingur yfir þrýstingi?
Breyttu því. Núna.